Ja : Gdy miałam problemy to ty nie miałaś dla mnie czasu!
Siostra: Teraz mam.
Ja: Teraz to ja je już rozwiązałam.
Siostra: W jaki sposób. Poprzez kilka kresek?
To mnie cholernie zabolało. Miałam ochotę wyjść z tego domu i pieprznąć wszystko. Do oczu napływały mi łzy. Ona nie wie jak się wtedy czułam. Ona śmiała się z tego co robiłam. Mi nie było do śmiechu. Ona chyba bierze mnie za jakąś psychopatkę, która robiła to dla przyjemności. Nikt nas nie rozumie, że wtedy czujemy ulgę. Zamiast brać narkotyki, palić czy upijać się do nieprzytomności, mi wolimy sprawić sobie ból fizyczny, aby uwolnić się od bólu psychicznego. Ten jest o wiele gorszy. Tak straszenie się pomyliłam co do niej. Myślałam, że ona będzie chciała mi pomóc, a w tym samym czasie jeszcze bardziej mnie rani. Jest mi tak źle. Czuję się jak obcy człowiek we własnym domu. Nie chcę tu już być.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz